Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Κάτι ακόμα για τον Καββαδία

ΑΠΟ ΤΑ ΑΘΗΣΑΥΡΙΣΤΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ) Guy Michel Saunier
 Μερικοί στίχοι της Αντίστασης, όχι και τόσο γνωστοί.
Αφιερωμένο στην Μέλπω Αξιώτη
Στο παιδικό μας βλέμμα πνίγονται οι στεριές.
Πρώτη σου αγάπη τα λιμάνια σβηούν κι εκείνα.
Θάλασσα τρώει τον βράχο απ όλες τις μεριές.
Μάτια λοξά και τ αγαπάς.Κόκκινη Κίνα

Γιομάτα πάν τα Ιταλικά στην Ερυθρά.
Πουλιά σε αντιπερισπασμό-Μαύρη Μανία.
Δόρατα μέσα στη νυχτιά παίζουν νωθρά.
Λάμπει αρραβώνα στο δεξί σου. Αβησσυνία

Σε κρεμεζί νύφη λεβέντρα Ιβηρική.
Ανάβουνε του Barrio Chino τα φανάρια.
Σπανιόλοι μου θαλασσοβάτες και Γραικοί.
Γκρέκο και Λόρκα-Ισπανία και Πασσιονάρια.

Κύμα θανάτου ξαπολιούνται οι Γερμανοί.
Τ άρματα ζώνεσαι μ αρχαία κραυγή πολέμου.
Κυνήγι παίζουνε μαχαίρι και σκοινί,
οι κρεμασμένοι στα δεντρά, μπαίγνιο του ανέμου.

Κι από Δεκέμβρη στην Αθήνα και Φωτιά.
Τούτο της γής το θαλασσόδαρτο αγκωνάρι,
λικνίζει κάτου από το Δρύ και την Ιτιά
Το Διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Αρη.



ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ

Σας είδα κάτου από την πύρινη βροχή
με τα πλακάτ και τα σκουτιά τα ματωμένα
εσάς που κάματε τη δύσκολην αρχή
κείνα τα χρόνια τα βαριά, τα κολασμένα

Σήμερα βλεπω τα δικά σας τα παιδιά
σμάρι πηχτό μες του πελάγου τη σπιλιάδα
Πάντα κατάντικρα στην κάθε αναποδιά
και σ όσους πάνε να σταυρώσουν την Ελλάδα.


Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πανσπουδαστική,24 Μαρτίου 1967, ένα μήνα πρίν από το πραξηκόπημα της χούντας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: