Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Αλμύρα .. του Άγγελου Σεριάτου

Κατάστρωμα, κατάχαμα.
Ένα σακίδιο, ο Μαγιακόφσκι
και το αιώνιο ερωτικό παιχνίδι των αισθήσεων και της φαντασίας μου.
Οι αποσκευές μου πάντα λίγες.
Σιδεριές και μηχανές.
Ονειροπαρμένοι τουρίστες,
αλαφροίσκιωτοι ταξιδευτές,
απελπισμένοι και λαθραίοι.
Μέσα, ανάμεσα κι εγώ.
Όλα μου κάνουν εντύπωση
Δεν ξεχωρίζω απλά από σύνθετα,
Σημαντικά από ασήμαντα.
Το χάδι του αέρα μ’αγκαλιάζει
με ηρεμεί, με συνεπαίρνει.
Πάρος, Νάξος, Ικαρία, Σάμος.
Μυρίζεις ελληνικό γαλάζιο.
Κι αυτό σε μυρίζει. Τα χνώτα σου.
Ολόλευκα ξοκλήσια,
περήφανα βράχια,
τίμια ρυτιδιασμένα πρόσωπα.

Δεν σ’αγαπώ Ελλάδα
μα είσαι η μυρωδιά μου,
τα χρώματα κι οι μουσικές μου
το μητρικό μου χάδι,
τα όρια της ματιάς μου.
Είσαι εγώ. Και τώρα με συνήθισα.

Αρμύρα. Και πάλι αρμύρα.
Γεύσου την. Μουδιάζει το στόμα.
Μητέρα Ελλάδα δεν σου ανήκω,
Πρόσφυγα νου ταξίδεψε
ξανά, ξανά και αιώνια.
Μην ηρεμείς ποτέ ψυχή μου.

1 σχόλιο:

Α.σ. * ΣαΛτιΜπΑγΚος είπε...

Πρωτη φορα βλεπω αναδημοσιευμενο κατι δικο μου... :) Υπεροχο το μπλογκ.. θα βρισκομαι καπου εδω γυρω να μυριζω ο,τι συμβαινει...