Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

...κι όλα αυτά επειδή ήταν άντρας

"...Κι έπρεπε να σκάψει λάκο για κάθε σκαλοπάτι, σε έδαφος τόσο βραχώδες... η δουλειά γινόταν όλο και πιό ανόητη, όλο και πιό άχαρη, το είδος της δουλειάς που σε κάνει αδέξιο από κούραση και ευερέθιστο... ακόμα κι έτσι, μόλις ξεπεράστηκε το πρώτο λαχάνιασμα και έφυγε η πρώτη ζάλη, άρχισαν να του αρέσουν το τράβηγμα των μυών, ο ιδρώτας και η μυρωδιά της γης. Τουλάχιστον ήταν μια αντρική δουλειά. Τουλάχιστον, καθισμένος για να ξεκουραστεί στη δασωμένη πλαγιά, μπορούσε να κοιτάζει κάτω και να βλέπει το σπίτι του, όπως θα πρέπει να φαίνεται ένα σπίτι μια υπέροχη ανοιξιάτικη μέρα, ασφαλές πάνω στο πράσινο χαλί του, το αδύναμο λευκό άδυτο του έρωτα ενός άντρα και της γυναίκας και των παιδιών του. Χαμηλώνοντας τα μάτια από τη σοβαρότητα της σκέψης αυτής, κατόρθωσε να απολαύσει, στο διπλωμένο πόδι του, το θέαμα του μηρού του, λεπτού και τανυσμένου κάτω από το παλιό παντελόνι, αλλά χάρηκε και τον γεμάτο φλέβες βραχίονά του, που ακουμπούσε πάνω στο παντελόνι, όπως και το βρώμικο χέρι, το οποίο κρεμόταν εκεί - δεν μπορούσε να συγκριθεί ίσως με το χέρι του του πατέρα του, αλλά ήταν το ίδιο με εκείνου, ένα χρήσιμο και αρκετά καλό χέρι - έτσι που οι κρόταφοί του πονούσαν από το ζήλο και την αίσθηση του θριάμβου, καθώς έβγαζε ένα βράχο από το κοίλωμα της γεμάτης άσπρα σκουλήκια υποδοχής του και τον άφηνε να κυλήσει ως το τέλος του στρωμένου με φύλλα λόφου, που τρεμούλιαζε, κι όλα αυτά επειδή ήταν άντρας. " από το βιβλίο του Ρίτσαρντ Γέϊτς "ο δρόμος της επανάστασης" σελ 69-70

1 σχόλιο:

Παντογραφείον είπε...

...χωρίς εκκωφαντικές εκφράσεις, ένα ταξίδι στο νου ενός άντρα που μόλις έχει εκπληρώσει το τάμα του και τώρα νιώθει το κορμί του να παλεύει με ανεκπλήρωτες ορμές και προσπαθεί να μην αναρωτιέται γιατί. Ο δρόμος της επανάστασης γυρίστηκε σε ταινία με πρωταγωνιστές τους Κέιτ Γουίνσλετ & Λεονάρντο Ντι Κάπριο.