Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

"Η θάλασσα... Ποτέ δε στάθηκε στη γλώσσα μας μια λέξη που να κλείνει τόσο μαγικά το συναίστημα. Η θάλασσα... θάλασσα... Μια θαυμαστή λέξη που μυρίζει, φωνάζει και φυσάει. Σφαλνώ τα μάτια και τη λέω έτσι απανωτά με πολλά "σ". Τη λεω σιγανά και αφουγκράζουμαι τη φωνή μου. Ακούγω τότες όλα τα κύματά της τα καλοκαιρινά, σαν ξεσέρνουνται σουσουριστά στα στρωτά μας αμμογιάλια και στα γλειμμένα βότσαλα. Αχεί και τραγουδά τούτη η λέξη."

Από το Η ζωή εν τάφω του Στρατή Μυριβήλη

Δεν υπάρχουν σχόλια: