Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Όχι Μπραζίλια μα Οκτάνα

[...] Όχι, δεν θα κτισθή η Νέα Πόλις έτσι· μα θα κτισθή απ' όλους τους ανθρώπους, όταν οι άνθρωποι, έχοντας εξαντλήσει τας αρνήσεις, και τας καλάς και τας κακάς, βλέποντες το αστράπτον φως της αντισοφιστείας - τουτέστι το φως της άνευ δογμάτων, άνευ ενδυμάτων Αληθείας - παύσουν στα αίματα και στα βαριά αμαρτήματα χέρια και πόδια να βυθίζουν, και αφήσουν μέσα στις ψυχές των, με οίστρον καταφάσεως, όλα τα δένδρα της Εδέμ, με πλήρεις καρπούς και δίχως όφεις - μα τον Θεό, ή τους Θεούς - τελείως ελεύθερα ν' ανθίσουν.
[...] Θα οικοδομηθή στα υψίπεδα της Οικουμένης, μα δεν θα ονομασθή Μπραζίλια, Σιών, Μόσχα, ή Νέα Υόρκη, αλλά θα ονομασθή η πόλις αυτή Οκτάνα.
      Και τώρα ο καθείς θα διερωτηθή ευλόγως: "Μα τι θα πη Οκτάνα;"

[...] Οκτάνα θα πη ανά πάσαν στιγμήν ποίησις, όμως όχι ως μέσον εκφράσεως μόνον, μα ακόμη ως λειτουργία του πνεύματος διηνεκής.
[...] Οκτάνα θα πη (χωρίς να περιφρονούμε του γήρατος την σοφίαν) θα πη πάση θυσία διατήρησις της παδικής ψυχής εις όλα τα στάδια της ωριμότητος, εις όλας τας εποχάς του βίου, διότι άνευ αυτής και η πιο χρυσή νεότης γρήγορα στάχτη γίνεται και χάνεται και φεύγει και μένει στη θέσι της η θλίψις, η άνευ ελπίδων μεταμέλεια και η στυγνή ρυτίς.
[...] Οκτάνα θα πη απόλυτος ενότης πνεύματος και ύλης.
[...] Οκτάνα θα πη παν ό,τι μάχεται τον θάνατον και την ζωήν παντού και πάντοτε διαφεντεύει.
      Οκτάνα θα πη αληθινή ελευθερία και όχι εκείνη η φοβερά ειρωνεία, να λέγεται ελευθερία ό,τι χωρεί ή ό,τι εναπομένει στα ελάχιστα περιθώρια που αφήνουν στους ανθρώπους οι απάνθρωποι νόμοι των περιδεών και των τυφλών ή ηλιθίων.
[...] Οκτάνα θα πη παντού και πάντα εν ηδονή ζωή.
      Οκτάνα θα πη δικαιοσύνη.
      Οκτάνα θα πη αγάπη.
      Οκτάνα θα πη παντού και πάντα καλωσύνη.
[...] Οκτάνα, φίλοι μου, θα πη, απόλυτος μη συμμόρφωσις με ό,τι αντιστρατεύεται, ή μάχεται, ή αναστέλλει την έλευσιν της Οκτάνα.
      Οκτάνα θα πη μη συμμετοχή και μη αντίταξι βίας εις την βίαν.

[...] Ιδού με ολίγα λόγια, αλλά σαφή, ιδού τι θα πη, φίλοι μου, Οκτάνα.
      Και τώρα θα προσθέσω:
      Όσοι από σας πια βαρεθήκατε στον κόσμον αυτόν τον άδικον και τον βλακώδη να άγεσθε και να φέρεσθε από τους ψεύτες, από τους σοφιστάς και λαοπλάνους, όσοι πια βαρεθήκατε οι δεσμοφύλακές σας σαν τόπια ταλαίπωρα να σας εξαποστέλλουν εις τον Καϊάφα και πριν απ' αυτόν στον Άννα, προσμένοντας να έλθη η Ώρα η χρυσαυγής, η πολυύμνητος και ευλογημένη, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, όσοι την σημερινήν ελεεινήν πραγματικότητα να αλλάξετε ποθείτε, προσμένοντας να έλθη η Ώρα, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, ελάτε και ας ανακράξωμεν μαζί (νυν και αεί, νυν και αεί) σαν προσευχή και σαν παιάνα, ας ανακράξωμεν μαζί, με μια ψυχή, με μια φωνή - ΟΚΤΑΝΑ!


Ανδρέας Εμπειρίκος, 1965

4 σχόλια:

Παντογραφείον είπε...

Άντρια είναι τόσο σκληρά επίκαιρος. Συγχαρητήρια για την επιλογή.

ΟΚΤΑΑΑΑΝΑΑΑΑΑΑ !

Μιχάλης είπε...

Κάπως έτσι θα έπρεπε να είναι...
Ο Εμπειρίκος μας δείχνει το δρόμο, η νέα γενιά μας τον θυμίζει, εμείς στεκόμαστε μελαγχολικά στα χρώματα του Φθινοπώρου!
Πόσο λαχταρώ τη σπίθα, που θα ανάψει τη φλόγα της αντίστασης...
" Ας μη μέναμε πίσω κι ας μη φτάσουμε πουθενά"

Παντογραφείον είπε...

Εκεί που θα φτάσουμε, γιατί θα φτάσουμε κάπου, θα ήθελα μερικούς από εσας μαζί μου... ρε γαμώτο !

p.j.k είπε...

Επίκαιρος ναι. Προφητικός; Μακάρι...