Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

"O Κήπος του Προφήτη"

"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. 
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του. 
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας. 
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του. 
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
Kαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), "O Κήπος του Προφήτη", (1923)

1 σχόλιο:

Παντογραφείον είπε...

εδώ και στο Τόκυο πίσω από τις λάμπες νέον και στο Βερολίνο και στην Κένυα κάτω από άχυρα και στο city του Λονδίνου και στην Τεχεράνη το ίδιο ζει, ο μόχθος, η τέχνη, ο έρωτας, το φιλοσοφείν, η άμυλα και η αλληλεγγύη, η πείνα και το έγκλημα που πάντα κάτι το προκαλεί.
Το καταπληκτικό εδάφιο το χάρηκα. Τα έθνη είναι παρελθόν, τα σύνορα μόνο για τους ταπεινούς χαράζονται και όσοι στήνουν λαούς στο ειδώλλειο κίνητρα άλλα έχουν.
Ας χαρούμε τα σοφά κείμενα αλλά ας μην τα χρησιμοποιούμε για χειραγώγηση και προπαγάνδα