Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Μια αναπάντεχη "απάντηση"


Ένα από τα σημεία που είχα πει στην κουβέντα που κάναμε την Τετάρτη για το βιβλίο της Γκόρντιμερ «Το όπλο του σπιτιού» ότι μου άρεσε και θα ‘λεγα ότι μου τυπώθηκε στο μέρος εκείνο του εγκεφάλου μου που συνομιλεί τακτικά με την καρδιά μου, είναι ένα από τα σημεία που οι γονείς ψάχνουν το παρελθόν και ψάχνουν τα λάθη τους και τις παραλήψεις  τους στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση του μοναχογιού τους και ανασύρουν από την μνήμη μια μέρα που βγήκαν με το «απαγορευμένο», για το συγκρότημα, κατοικίδιο και γίνεται μια παρατήρηση για τον τρόπο που εκφράζονται τα παιδιά και μάλιστα όταν είναι εντυπωσιασμένα από κάτι που μόλις έμαθαν.

«… Τα χαρτιά είναι δέντρα, η βροχή είναι το νερό που ανεβαίνει από τη γη όταν ο ήλιος τη ζεσταίνει. Άρα τα πάντα είναι κάτι άλλο. Και τα δάκρυα; Όταν κλαίω;...»
Μετά λοιπόν από την κουβέντα που κάναμε για το βιβλίο, δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, δεν ξέρω αν είναι σύμπτωση, αν είναι μαγικό ή αν η λογοτεχνία έχει κάποια «εσωτερική συνομιλία» δείτε τι βρέθηκε μπροστά μου:
«Words are tears that have been written down. Tears are words that need to be shed. Without them, joy loses all its brilliance and sadness has no end. Thank you, then, for your tears.»

Μεταφράζω χωρίς να είναι η επίσημη μετάφραση:
Οι λέξεις είναι δάκρυα που γράφτηκαν. Τα δάκρυα είναι λέξεις που ‘χουν ανάγκη να χυθούν. Δίχως αυτές, η χαρά χάνει όλη την λαμπρότητά της κι η λύπη δεν έχει τέλος. Σ’ ευχαριστώ λοιπόν για τα δάκρυά σου.
Το πολύ μικρό απόσπασμα είναι από το βιβλίο “Aleph” του Paulo Coelho.
(Στο αγγλικό κείμενο το "them" ίσως να πηγαίνει στα δάκρυα ίσως και στις λέξεις μιας και η Αγγλική δεν έχει γένη. Λόγω όμως του πνεύματος και του παιχνιδιού που κάνει με την μετατροπή από τα δάκρυα στις λέξεις επέλεξα το "them" να αναφέρεται στις λέξεις για να συνεχίσει το παιχνίδι. Το νόημα δεν πιστεύω να αλλάζει...)
panos kech

3 σχόλια:

EFFIE είπε...

Να είσαι καλά, Πάνο! πολύ τη χάρηκα αυτήν την ανάρτηση!

Παντογραφείον είπε...

λέξεις που έχουν ανάγκη να χυθούν γεμάτος είμαι, υποχείριο της ύλης που είναι μέσα μου και δεν την διοικώ μήτε και την ορίζω, μοναχά να σας ρωτώ μπορώ κάθε φορά πριν γράψω κάτι τις, θέλετε να βραχείτε ;
αυτός ο ορισμός του συγγραφέα μου γεννήθηκε αδελφέ διαβάζοντας ετούτες τις αράδες σου.
κάνε παιχνίδι
συχνότερα...

Αχιλλέας είπε...

Εξαιρετική νου και καρδιάς συνάντηση Πάνο, μια απ τα ίδια κι εγώ με της Έφης και του Περικλή τις "λέξεις"
: )