Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Ένα κάποιο τέλος Τζούλιαν Μπάρνς booker 2011


 

απόσπασμα ...σελίδα 71...
  Όταν συνέβη αυτό που συνέβη, οι γονείς μου σκέφτηκαν να επικοινωνήσουν μαζί μου, αλλά δεν είχαν την παραμικρή ιδέα που βρισκόμουν. Αν ήταν κάτι πραγματικά επείγον - ανάγκη παρουσίας δίπλα στο νεκροκρέβαατο της μητέρας-, φαντάζομαι πως το υπουργείο Εξωτερικών θα είχε επικοινωνήσει με την πρεσβεία μας στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία θα είχε ενημερώσει τις αμερικανικές αρχές, οι οποίες θα είχαν ζητήσει από την αστυνομία σε ολόκληρη τη χώρα να βρούν ένα χαρούμενο, ηλιοκαμένο Εγγλέζο, ο οποίος είχε πιά κάπως μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση απ' ότι όταν είχε πρωτοέλθει στη χώρα. Στις μέρες μας, αρκεί ένα μήνυμα στο κινητό.
   Όταν επέστρεψα στο σπίτι, η μητέρα μου με το πουδραρισμένο πρόσωπο με αγκάλιασε μαγκωμένη, με έστειλε κατευθείαν να κάνω μπάνιο και μου μαγείρεψε αυτό που εξακολουθούσαν να αποκαλούν "αγαπημένο μου φαγητό" και το οποίο αποδεχόμουν ως τέτοιο, καθώς είχα καιρό να την ενημερώσω για τις νέες γευστικές προτιμήσεις μου.Ύστερα μου έδωσε τα λιγοστά γράμματα που είχαν έλθει κατά την απουσία μου.
  "Καλύτερα να ανοίξεις αυτά τα δύο πρώτα".
   Το γράμμα που βρισκόταν πάνω πάνω περιείχε ένα σύντομο σημείωμα από τον Άλεξ. "Αγαπητέ Τόνι" έγραφε "ο Έντριαν πέθανε. Αυτοκτόνησε. Τηλεφώνησα στη μητέρα σου, αλλά μου είπε ότι δεν ξέρει που βρίσκεσαι".
   "Γαμώτο", είπα βρίζοντας για πρώτη φορά μπροστά στους γονείς μου.
   "Λυπάμαι για αυτό αγόρι μου" . Το σχόλιο του πατέρα μου δεν ακούστηκε ακριβώς αντάξιο των περιστάσεων. Τον κοίταξα και έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται αν η φαλάκρα ήταν - ή θα αποδεικνυόταν - κληρονομική.
   Μεσολάβησε μια από εκείνες τις κοινές σιωπές που συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο σε κάθε οικογένεια, και μετά η μητέρα μου ρώτησε : ¨Πιστεύεις οτι οφείλεται στο ότι ήταν πολύ ευφυής¨ ;
   "Δεν έχω πρόχειρες στατιστικές που συνδέουν την ευφυϊα με την αυτοκτονία" απάντησα.
   "Καλά Τόνι, ξέρεις όμως τι εννοώ¨
"Οχι, μα την αλήθεια, δεν έχω ιδέα τι εννοείς"
   "Κοίτα, εσύ είσαι έξυπνο παιδί, αλλά όχι τόσο έξυπνο για να κάνεις κάτι τέτοιο".  

απλή ισοβαρής γραφή με σχόλια κατευθείαν στο ψητό...Περικλής

2 σχόλια:

p.j.k είπε...

Πέρι είναι το βιβλίο που διαβάζω ταυτόχρονα με το "Όπλο του σπιτιού". Με λύπη πληροφορούμαι οτι και ο Ειντριαν αυτοκτονεί... Ο Μπαρνς έχει έναν τρόπο να μιλάει για πολύ σοβαρά και βαθιά θέματα με απλό ύφος... ή απλά τα θέτει προς προβληματισμό... Και στο "Η Ιστορία του Κόσμου σε 10 & 1/2 Κεφάλαια" ο Μπαρνς μου "μυρίζει" φρεσκάδα, νιάτα. Νομίζω πως είναι μια πολύ καλή επιλογή για επόμενο ανάγνωσμα το "Ένα κάποιο τέλος"

Παντογραφείον είπε...

αλήθεια είναι, κάνει μαθήματα λιτής μεστής γραφής, λένε ότι οι καλοί λογοτέχνες κατά την επιμέλεια τους, αν δουν μια λέξη που φαντάζει ηχηρή, εξεζητημένη, ακριβοθώρητη ή περίπλοκη την αντικαθιστούν με άλλη που είναι οικεία σε όλους. Είναι γιατί έχουν αποβάλλει το κόμπλεξ του πρωτάρη να στολίζει την ιδεολογία του με ...γυαλιστερές χάντρες.