Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Την Τετάρτη 27 Νοέμβρη ο Κοροβίνης Bohemian

  



Ήταν μια βραδιά με ζεστή συζήτηση στο κατάμεστο στέκι μας.
Ευχαριστούμε τον Θωμά για την ενθουσιώδη του παρουσία.
Και εις άλλα με υγεία.



Πρότεινέ μας ένα βιβλίο !

Μέχρι την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου ετοιμάζουμε όλοι από μια πρόταση αναγνώσματος για το χειμώνα που έρχεται . Εισηγήσεις & ψηφοφορία στο bohemians αλλά και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας . Καλή αντάμωση .

Θωμάς Κοροβίνης : Ο γύρος του θανάτου


Ο συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης περιγράφει πώς εμπνεύστηκε από την ιστορία του «δράκου» του Σέιχ Σου για να χτίσει τους χαρακτήρες  του βιβλίου του Ο γύρος του θανάτο

Ο συγγραφέας για το βιβλίο του :
Το 1968, όταν εκτελέστηκε έξω απ' τα τείχη του Γεντί Κουλέ ο Αριστείδης Παγκρατίδης, ο φερόμενος ως «δράκος του Σέιχ Σου» και κατηγορούμενος για τρία φρικτά εγκλήματα, εκείνος ήταν εικοσιοχτώ χρονών κι εγώ δεκατεσσάρων. Το σκηνικό της δίκης ήταν κακοστημένο, η υπεράσπιση ανύπαρκτη, η καταδίκη του «τετράκις εις θάνατον» προειλημμένη. Ακόμη κι αν ήταν δράστης κάποιου ή όλων των εγκλημάτων ο Αρίστος, δεν είχε πεισθεί για την ενοχή του κανείς. Ο κόσμος κραύγαζε «αίσχος». Ακόμη και σήμερα όλοι τον θεωρούν αθώο. Καθώς η παιδική μου ψυχή είχε ήδη συνταραχτεί από τη δολοφονία του Λαμπράκη, που άφησε βαριά τη σκιά της στη Θεσσαλονίκη για πάντα, κι επειδή είχα βαθιά αίσθηση της κοινωνικής αδικίας, αυτά τα δύο εμβληματικά γεγονότα για τη σκοτεινή πλευρά της ιστορίας της πόλης μου, που έκαναν πανελλήνια αίσθηση, με σφράγισαν ανεξίτηλα. Τον Αρίστο τον πόνεσα πολύ και η ιστορία αυτού του ωραίου -σαν στριμωγμένο αγρίμι- λεηλατημένου αλήτη, όπως τη μάθαμε απ' τις εφημερίδες της εποχής, με είχε συγκλονίσει. Πρόσωπα σαν κι αυτό, του καταραμένου, εκμαυλισμένου, σημαδεμένου απ' το χέρι μιας μοίρας αμείλικτης ερωτοπαθή και ερωτεύσιμου άντρα, ανήκουν στον θίασο της προσωπικής μου μυθολογίας. Χρωστούσα, φαίνεται, και στην ψυχή του. Μέσα μου όλα αυτά τα χρόνια δούλευε ένα ντέρτι. Τον σκεφτόμουν μικρό παιδί να πουλάει το κορμί του για μια φασουλάδα, και νεαρό παραδαρμένο να κυλιέται στον βούρκο με γυναίκες και άντρες, ανάμεσα σε χασικλώματα και κυνηγητά μπάτσων και πολιτών. Εδώ και δυο χρόνια έχει έρθει η ώρα να μιλήσω γι' αυτόν. Επινόησα, λοιπόν, εννέα πρόσωπα που αντιστοιχούν σε φιγούρες της δεκαετίας του '50 και που το καθένα, εξομολογούμενο τη ζωή του, διαπλέκεται με διαφορετικό τρόπο με τις περιπέτειες του Παγκρατίδη: έναν παιδικό του φίλο, μια φιλενάδα της παραδουλεύτρας μάνας του, κάποιον που παρακολουθούσε τις εφηβικές του αμαρτίες στο λιμάνι, ένα δημοκρατικό χωροφύλακα που έζησε τους βασανισμούς του στην ασφάλεια, έναν ρουφιάνο περιπτερά που τον καταδίωκε, έναν αστό της παραλίας που τον κατέδωσε, το αφεντικό του στον περίφημο «γύρο του θανάτου», όπου δούλευε περιστασιακά, μία τραβεστί και μια λαϊκή τραγουδίστρια, άτομα με τα οποία συνδέεται ερωτικά. Ο μυθιστορηματικός χρόνος τον παρακολουθεί από το '55 έως το '60, από δεκαπέντε μέχρι είκοσι χρόνων, με φλασμπάκ στο παρελθόν του και αναφορές στο ολέθριο μέλλον του. Έφτιαξα ένα μυθιστόρημα με πρωτότυπη, σφιχτοδεμένη και ισορροπημένη δομή και με έντονο κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, που αποδίδει με νατουραλιστική ακρίβεια το ψυχολογικό κλίμα και τις ιστορικές συνιστώσες της εποχής. Είναι ένα δυναμικό, νευρώδες, δραματικό πεζό που δεν διαπραγματεύεται καμία απ' τις ανθρώπινες αξίες και τις καταγγελίες που καταθέτει. Δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε στους παιδεραστές και τους χαφιέδες, ούτε στο κράτος και το παρακράτος αλλά ούτε και στην αιωνίως αθώα-ένοχη κοινωνία. Είναι ένα σπαραχτικό, αληθινό βιβλίο, που γράφτηκε όχι με το μυαλό και με το χέρι, μα πιο πολύ με το αίμα μου.

 Πηγή: www.lifo.gr