Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;

Bohemians 2014 - 2015

Τα βιβλία προς ανάγνωση για φέτος μετά από τη ψηφοφορία μας είναι:

Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων του Jean Michel Guenassia με 10 ψήφους
Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας του Γιώργου Σκαμπαρδώνη με 8 ψήφους
Το παλτό του Nicolai Gogol με 7 ψήφους
Ο παλαιοβιβλιοπώλης Μέντελ και Η αόρατη συλλογή του Stefan Zweig με 6 ψήφους
Η ζωή εν τάφω του Στρατή Μυριβήλη με 5 ψήφους
Σκηνές από το βίο του Ματίας Αλμοσίνο του Ισίδωρου Ζουργού με 4 ψήφους
Αύγουστο μήνα γυναίκα μου δε σε ξέρω του Campanile Achille με 4 ψήφους
Η μάνα του σκύλου του Παύλου Μάτεσι με 3 ψήφους 
Το χαστούκι του Χρήστου Τσιόλκα με 2 ψήφους 
Παιδί 44 του Tom Rob Smith με 2 ψήφους
Η αναχώρηση του Νίκου Θέμελη με 1 ψήφο΄

Παρακάτω θα βρείτε λίγες πληροφορίες για το καθένα βιβλίο.

Καλή ανάγνωση!!!

Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων - Jean Michel Guenassia

Το 1959 ο Μισέλ Μαρινί είναι δώδεκα ετών. Είναι η εποχή του ροκ-εν-ρολ και του Πολέμου της Αλγερίας. Ο ίδιος είναι ερασιτέχνης φωτογράφος, μανιώδης αναγνώστης και θαμώνας τού "Balto", ενός μπιστρό στη λεωφόρο Ντανφέρ-Ροσρώ, όπου συναντιέται με τους φίλους του για να παίξουν ποδοσφαιράκι. Στην πίσω αίθουσα του μπιστρό θα γνωρίσει τον Ίγκορ, τον Λεονίντ, τον Σάσα, τον Ίμρε και την υπόλοιπη παρέα, πολιτικούς πρόσφυγες από τις κομμουνιστικές χώρες. Οι άνθρωποι αυτοί εγκατέλειψαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, τις οικογένειές τους, πρόδωσαν τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Συναντήθηκαν στο Παρίσι, στη Λέσχη σκακιστών που φιλοξενεί η πίσω αίθουσα του "Balto", όπου συχνάζουν επίσης ο Ζοσέφ Κεσέλ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Επιπλέον, τους δένει ένα φοβερό μυστικό, που ο Μισέλ τελικά θα το ανακαλύψει. Η γνωριμία με τα μέλη της Λέσχης θα αλλάξει για πάντα τη ζωή του αγοριού. Γιατί είναι όλοι τους αθεράπευτα αισιόδοξοι.

Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας - Γιώργος Σκαμπαρδώνης

Ο φλογερός και νοσηρός έρωτας του Μάρκου για την πρώτη γυναίκα του Ζιγκοάλα, που συζούσε με τον παιδικό του φίλο και κουμπάρο τους, είναι η βασική, οδυνηρή πηγή έμπνευση του θεμελιωτή του ρεμπέτικου, στα χρόνια 1932-1940.

Το πάθος αυτό περνάει διάφορες φάσεις, κορυφώνεται τραγικά μέσα στη φθορά του και ξαναγεννιέται διαρκώς. Είναι η ίδια εποχή που ο Μάρκος, από άσημος εκδοροσφαγεύς, γνωρίζει τη δόξα: γίνεται ο πρωτοπόρος που θα ανοίξει νέους δρόμους στη λαϊκή μουσική και στη διασκέδαση, όντας συνέχεια σε σύγκρουση με τις μουσικές αντιλήψεις της εποχής, τη φτώχεια, τη στείρα παράδοση, τον καθωσπρεπισμό, την αστυνομία, την οικογένειά του, τη γυναίκα του που τον προδίδει, τη δικτατορία Μεταξά -σχεδόν με όλους, κι ενώ πλησιάζει, σαν αναπότρεπτο ρεφρέν, ο πόλεμος. Ο Μάρκος, σ' αυτά τα οχτώ χρόνια, εξελίσσεται, ανεβαίνει, δημιουργεί, δοξάζεται, νικά, ενώ γύρω του τα πάντα, κάθε μέρα, επιδεινώνονται.

Όλα βαίνουν καλώς εναντίον του.


Το παλτό - Nikolai Gogol

Μέσα από το μικρό αυτό αριστούργημα του Γκόγκολ, που γράφτηκε στο διάστημα 1839-1841 και δημοσιεύτηκε το 1842, αναδείχθηκε ένας ήρωας που σφράγισε την παγκόσμια λογοτεχνία.
Ο Ακάκι Ακακίεβιτς Μπασμάτσκιν, ο ταπεινός υπαλληλάκος, που όλο κι όλο του το όνειρο είναι ένα ζεστό παλτό, για τους άγριους χειμώνες της Αγίας Πετρούπολης, πρόλαβε να γεννήσει, πριν συνθλιβεί από τις αδικίες του συστήματος, τον Μπάρτλεμπι του Χέρμαν Μέλβιλ, αλλά και τον Γκρέγκορ Σάμσα του Κάφκα.
«Όλη η ομορφιά στους αυστηρά ιδιωτικούς εφιάλτες του Κάφκα και του Γκόγκολ, είναι πως και οι βασανισμένοι ήρωές τους, και οι απάνθρωποι τύραννοι που τους περιβάλλουν, ανήκουν στο ίδιο φανταστικό σύμπαν.
Και στο "Παλτό" και στη "Μεταμόρφωση", οι ήρωες προσπαθούν να ξεφύγουν, να περάσουν στον κόσμο των ανθρώπων -αλλά τους περιμένει μόνο ο θάνατος».

Ο παλαιοβιβλιοπώλης Μέντελ και Η αόρατη συλλογή - Stefan Zweig


Δύο εκπληκτικές νουβέλες του Στέφαν Τσβάιχ με κεντρικό άξονα τη βιβλιοφιλία, τη συλλογή και τη μνήμη, κατά την εποχή του πολέμου στη Βιέννη και του υπερπληθωρισμού στη Γερμανία του 1920.
Ο Μέντελ, ένας Εβραίος από τη Γαλικία, είναι ένας πωλητής παλαιών βιβλίων που χρησιμοποιεί για γραφείο του το βιεννέζικο καφενείο Γκλούκ για περισσότερο από είκοσι χρόνια. Είναι ένας "αόρατος κατάλογος", ένας "τιτάνας του μνημονικού», με απαράμιλλες γνώσεις για τις τιμές, τις εκδόσεις και την κίνηση των βιβλίων. Όμως αυτό το έμβλημα της βιβλιοφιλίας έκανε ένα τρομερό λάθος προς τις αρχές της χώρας του. Στή διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου έγραψε σε έναν Γάλλο -εχθρό- βιβλιοπώλη, ζητώντας να μάθει για συνδρομές σε περιοδικά, πράγμα που τον οδήγησε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο "Παλαιοβιβλιοπώλης Μέντελ", που πρωτοεκδόθηκε το 1929, είναι μια ιστορία σχετικά με τη βιβλιοφιλία και τους μορφωμένους ανθρώπους και για το πως η τέχνη και η κουλτούρα τους αχρηστεύονται όταν έρχονται αντιμέτωπες με την άγρια πραγματικότητα του εικοστού αιώνα.
                                                                                                                                                                    
Η αόρατη συλλογή", που πρωτοεκδόθηκε το 1927, αφηγείται μια ιστορία με έναν έμπορο σπάνιων βιβλίων και χαρακτικών στη Γερμανία, κατά την περίοδο του υπερπληθωρισμού της δεκαετίας του 1920, όταν οι τιμές των αγαθών αυξάνονταν καθημερινά και τα χαρτονομίσματα ουσιαστικά δεν άξιζαν ούτε καν το χαρτί στο οποίο τυπώνονταν. Ο αντικέρ αποφασίζει να αναζητήσει κάποιους παλιούς πελάτες του, για να δει αν σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς είναι διατεθειμένοι να του πουλήσουν ό,τι είχαν αγοράσει παλιότερα από αυτόν. Αυτό που ανακαλύπτει με έναν ηλικιωμένο τυφλό άνδρα, τον αφήνει κατάπληκτο και προσφέρει στον Τσβάιχ την ευκαιρία να δημιουργήσει μια εξαίσια αφήγηση που αντανακλά το απόφθεγμα του Γκαίτε ότι "οι συλλέκτες είναι άνθρωποι ευτυχισμένοι". Η νουβέλα μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη, το 1953, από τον σκηνοθέτη Hanns Farenburg.

Η ζωή εν τάφω - Στρατής Μυριβήλης





Ο Στρατής Μυριβήλης ζωντανεύει σε ένα κλασικό για τα ελληνικά
γράμματα έργο -ύμνο στη ζωή και την ειρήνη- τις μνήμες του από
τα χαρακώματα του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Μιλάει με τη φωνή -με
τα χειρόγραφα καλύτερα- του λοχία Κωστούλα. "Τούτα τα
τετράδια", μας γράφει ο Μυριβήλης, "βρεθήκανε μέσα στο γελιό
του Αντώνη Κωστούλα. Τόνε θυμήθηκα τόσο ζωηρά και καθαρά κείνο
τον αψηλό μελαχροινό φοιτητή με το μακρουλό πρόσωπο και τα
φουντωμένα μαλλιά! Κάηκε κατά λάθος μέσα στα βουλγαρικά
χαρακώματα που πατήσαμε... Είναι βαρύ πράμα νάχετε μέσα σας έναν
πεθαμένο που γυρεύει να μιλήσει και να του σφαλνάτε με την
απαλάμη το στόμα. Γνέφει και κάνει παρακαλεστικά νοήματα προς
την καρδιά σας απ το υπερπέραν. Θέλει να εκφραστεί. Ας μου
συχωρεθεί τούτο το βιβλίο, γιατί μου είναι μια προσωπική
απολύτρωση..."



Σκηνές από το βίο του Ματίας Αλμοσίνο - Ισίδωρος Ζουργός

Το μυθιστόρημα Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο είναι η ανοιχτή παλάμη ενός χεριού που ακουμπάει στον χάρτη της Ευρώπης του 17ου αιώνα, ενώ κάθε δάχτυλο της αφήγησης δείχνει και σε διαφορετικό σημείο του ορίζοντα. Η Αγγλία του Νεύτωνα και της Βασιλικής Εταιρείας, το ανεξίθρησκο Άμστερνταμ των εμπόρων, η παγωμένη Πετρούπολη του τσάρου μεταρρυθμιστή, η Βενετία της μάσκας. Ο καρπός του χεριού αγγίζει την οθωμανική απεραντοσύνη, τη Θεσσαλονίκη, την Κωνσταντινούπολη και τον Χάνδακα, τα όρια της Ευρώπης.



Ο Ματίας Αλμοσίνο, κρυπτοεβραίος στη Βασιλεία της Ελβετίας, διασχίζει από τρυφερή ηλικία τη Respublica Cristiana, τη χριστιανική επικράτεια, ορφανός με τον τρόπο του Ντίκενς και δέσμιος της θεοκρατικής καταδυνάστευσης της εποχής του. Κτίζει την ενηλικίωσή του μέσα από περιπέτειες καθώς αλλάζει μάσκες θρησκευτικής και φυλετικής ταυτότητας, διχασμένος σχεδόν ως το τέλος από το μέγα διακύβευμα που εγκαινιάζει ο αιώνας του: τη γέννηση του επιστημονικού λόγου και την ανάφλεξη του ορθολογισμού απέναντι στη νοσταλγία του θαύματος και στις πιο ακραίες μεσσιανικές προσδοκίες. Ο Σπινόζα κι απέναντί του οι πιο μισαλλόδοξες συγκρούσεις, ο Ντεκάρτ και ο Σαμπετάι Σεβί, το σύμπαν με τα μάτια της νέας επιστήμης ως καλοκουρδισμένη μηχανή και αντίκρυ η αναμονή του τέλους του κόσμου στα 1666 μ.Χ.

Το μυθιστόρημα εξιστορεί τη ζωή ενός προικισμένου ανθρώπου, γιατρού και πολυπράγμονα στοχαστή, που δρασκελίζει χώρες, γλώσσες, πολιτισμούς, που περιπλανιέται σε ανθρώπους και ιδέες. Ένα βιβλίο για την ιστορία της ιατρικής και της Ευρώπης, ένα χρονικό της νοσταλγίας του Θεού και της συνάντησης των θρησκειών, ένα οδοιπορικό στη μελαγχολία, στην αναζήτηση της φιλοσοφικής καταφυγής, στον άλλο άνθρωπο και στο πρόσωπό του.

Οι τόποι των ταξιδιών αλλάζουν ραγδαία σε μια πλούσια σκηνογραφία: μια διάβαση στις Άλπεις, η Βενετία της παροικίας των Εβραίων και των Γραικών, η Θεσσαλονίκη του Σαμπετάι Σεβί, η Πάντοβα και το φημισμένο της πανεπιστήμιο, το Τζάντε, η πτώση του Χάνδακα, η Κωνσταντινούπολη των θαυμάτων, το Λονδίνο της νέας επιστήμης, τόποι της Γερμανίας, οι ρουμανικές χώρες των ορθόδοξων ηγεμόνων, η επικράτεια του Μεγάλου Πέτρου με τις στέπες και τα ξεχειλισμένα ποτάμια και τέλος ένα όρος που το είπανε άγιο.
Όλα είναι σκηνές από τη διάρκεια μιας ζωής, σκηνές μόνο, γιατί ακόμη και το μυθιστόρημα αδυνατεί να αναπαραστήσει τον ανθρώπινο βίο στην ολότητά του.

Αύγουστο μήνα γυναίκα μου δε σε ξέρω - Campanile Achille


Ένα τουριστικό θέρετρο στον κόλπο της Νάπολης. Μια ομάδα από παραθεριστές που διψούν για διασκέδαση. Μια πανσιόν όπου το φαγητό δεν είναι κι άριστο. Έρωτες και ερωτοτροπίες. Ένα ναυάγιο. Ένας εγγλέζος καπετάνιος που -τι λάθος!- αντί να εφοδιάσει το πλήρωμα και τους επιβάτες με σωσίβια, τους εφοδιάζει με ζώνες αγνότητας των οποίων, ακολούθως, χάνει τα κλειδιά. Τι παραπάνω χρειάζεται για να ακολουθήσει μια σειρά από συνταρακτικά γεγονότα - το ένα πιο ξεκαρδιστικό από το άλλο;

Η μάνα του σκύλου - Παύλος Μάτεσις

Η Ρουμπίνη, Ραραού το καλλιτεχνικό, παιδί της επαρχίας, μεγαλωμένη μέσα στη φτώχεια και την δυστυχία, ορφανή από πατέρα και κόρη "δοσίλογης", μας εξομολογείται την ιστορία της, όπως την βλέπει μέσα από την δική της αγνή ματιά, μέσα από έναν διαρκή μονόλογο (ή μήπως παραλήρημα;) που δεν χωρίζεται σε κεφάλαια, ούτε και τηρεί πάντα την σωστή χρονολογική σειρά. 
Ποια γεγονότα από όσα μας διηγείται η Ραραού είναι πραγματικά, και ποια είναι αποκύημα της φιλάρεσκης φαντασίας της; Σε ποιο σημείο ξεκινά να χάνει τα λογικά της; Ή μήπως τελικά η Ραραού κατέχει μια αλήθεια που μόνο οι τρελοί και οι αθώοι που βασανίστηκαν άδικα τελικά γνωρίζουν;



Ο Παύλος Μάτεσις (1933-2013) γεννήθηκε στο χωριό Δίβρη, στην Πελοπόννησο. Μέχρι τα 19 του έζησε σε πολλές επαρχιακές πόλεις. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Βαχλιώτη, μουσική και ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά). Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του για να αφοσιωθεί στο θέατρο και τη λογοτεχνία. Στην πεζογραφία πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση το 1987 με τη νουβέλα "Αφροδίτη", και έγινε γνωστός το 1990 με τη "Μητέρα του σκύλου", στο οποίο αντιμετωπίζει τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία μέσα από τη ματιά της κεντρικής ηρωίδας του, της ψυχωσικής Ραραούς. "Η μητέρα του σκύλου" μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες και περιλήφθηκε στη λίστα του αγγλικού εκδοτικού οίκου Quintet Publishing "1001 βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας που πρέπει να έχει διαβάσει κάποιος μέχρι το τέλος της ζωής του". Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση λογοτεχνικών και θεωρητικών έργων (από συγγραφείς όπως οι Σαίξπηρ, Μπεν Τζόνσον, Αριστοφάνης, Μολιέρος, Ίψεν, Μπωμαρσαί, Βιτράκ, Αρτώ, Πίντερ, Μάμετ, Σέπαρντ, Αραμπάλ). Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου 2013, στα 80 του χρόνια.

Το χαστούκι - Χρήστος Τσιόλκας


Σε μια οικογενειακή γιορτή ένας άντρας χαστουκίζει ένα ξένο παιδί. Το γεγονός αυτό διχάζει τους παρευρισκόμενους, που άλλοι βρίσκουν ελαφρυντικά κι άλλοι απαιτούν την παραδειγματική τιμωρία του ενόχου. Οι απρόβλεπτες συνέπειες του χαστουκιού θα τους αναγκάσει όλους ν' αναθεωρήσουν τη ζωή τους, τις οικογενειακές τους σχέσεις, τις προσδοκίες, τα πιστεύω και τις επιθυμίες τους. Ο Χρήστος Τσιόλκας ανατέμνει με διεισδυτική ματιά και κοφτερή γλώσσα κάτι που μας αφορά όλους: τη μορφή και το ρόλο της οικογένειας στον 21ο αιώνα. Ένα προκλητικό, εκρηκτικό μυθιστόρημα γύρω από τη φύση της πίστης και την ευτυχία, τους καθημερινούς συμβιβασμούς μας και την αναζήτηση της αλήθειας.

Παιδί 44 - Tom Rob Smith


Σοβιετική Ένωση 1953. Υπέυθυνο για την επιβολή του νόμου είναι το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας. Το πτώμα ενός παιδιού ανακαλύπτεται πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές στη Μόσχα. Η οικογένεια του παιδιού πιστεύει οτι πρόκειται για φόνο. Ο αξιωματικός Λέο Ντεμίντοφ, που είναι τυφλά αφοσιωμένος στο Υπουργείο, παίρνει την εντολή να αγνοήσει αυτό που πιστεύει η οικογένεια και να συγκαλυφθεί το γεγονός. Οι αμφιβολίες του, γίνονται αιτία να περιπέσει σε δυσμένεια από το Κόμμα και στην συνέχεια να εξοριστεί σε μια επαρχιακή πόλη στα βάθη των Ουραλίων, όπου και εκεί συμβαίνει αντίστοιχο έγκλημα. Το μυθιστόρημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με πραγματικά γεγονότα και είναι ένα θρίλερ καταιγιστικής δράσης και σπαρακτική καταγραφή της τρομοκρατίας που επιβάλλουν στους λαούς οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους.



Με το πρώτο του μυθιστόρημα ο συγγραφέας και σεναριογράφος Tom Rob Smith κατάφερε να είναι υποψήφιος για τα Βραβεία Booker και Costa Book Award το 2008. Το μυθιστόρημά του μάλιστα μεταφράζεται σε 25 γλώσσες και θα μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Ρίντλεϋ Σκοτ.

Η αναχώρηση - Νίκος Θέμελης




1823-1825. Στις δύσκολες στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Λάζαρος Χατζημιχαήλ, στο τσιφλίκι του που δέσποζε στον κάμπο του Ναυπλίου, και ο Μισέλ Ντε Κριγιόν, φιλέλληνας, γιατρός, ταλαντεύονται ανάμεσα στα διλήμματα και στις αλλαγές της εποχής τους.
2009. Αθήνα, σε άλλες δύσκολες εποχές. Ο Λάζαρος Χατζημιχαήλ, απόγονος του πρώτου, ανώτερος δικαστικός, τη μέρα που συνταξιοδοτείται αναλογίζεται τη ζωή του. Θα τολμήσει και την αναχώρησή του;

Ο Νίκος Θέμελης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1998. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα:Η αναζήτηση (1998), Η ανατροπή (2000), Η αναλαμπή (2003), Για μια συντροφιά ανάμεσά μας (2005), Μια ζωή δυο ζωές (2007) και Οι αλήθειες των άλλων (2008). Το 2001 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος και με το αντίστοιχο του περιοδικού Διαβάζω για την Ανατροπή.
Πέθανε στις 20 Αυγούστου 2011 έπειτα από μακρόχρονη μάχη με τον καρκίνο.

3η διοργάνωση της Λογοτεχνικής Σκηνής,


     Ανοίγει την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου στις 7.30 το βράδυ και κλείνει  την Κυριακή 21/9 στο δημοτικό  θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη».

      Πρόκειται για καταξιωμένους ποιητές (όπως ο Μιχάλης Γκανάς, ο Διονύσης Καρατζάς, ο Γιώργος Μαρκόπουλος και η Δήμητρα Χριστοδούλου, που έρχονται από την Αθήνα και την Πάτρα) αλλά και γνωστοί και νεότεροι συγγραφείς (από τη Θεσσαλονίκη, τη Βέροια, τη Δράμα, την Έδεσσα, την Καβάλα και την Κατερίνη).

       Μεταξύ των νεότερων είναι και συγγραφείς που έχουν εκδώσει μόλις ένα βιβλίο, ή δεν έχουν εκδώσει ακόμη κείμενά τους, ή εμφανίζονται για πρώτη φορά, συμμετέχουν όμως στο φεστιβάλ επειδή υποχρέωση ενός Δήμου είναι, μεταξύ άλλων, να δίνει βήμα από το οποίο να παρουσιάζονται και νέοι δημιουργοί, αυτοί που θα αποτελέσουν το μέλλον της λογοτεχνίας.

     Συγκεκριμένα, στη φετινή Λογοτεχνική Σκηνή θα πάρουν μέρος και θα διαβάσουν ποιήματα και μικρά πεζά τους (όπου δεν αναφέρεται τόπος διαμονής εννοείται η Θεσσαλονίκη) οι : Ένο Αγκόλι, Ρούλα Γεωργακοπούλου (Αθήνα), Κυριάκος Γιαλένιος, Μιχάλης Γκανάς (Αθήνα), Ειρήνη Γκόλτσιου (Κατερίνη), Άννα Γούλα, Άγγελος Ευθυμιάδης, Αρίστη Ζαΐμη, Γιάννης Καισαρίδης (Βέροια), Διονύσης Καρατζάς (Πάτρα), Γιώργος Κασαπίδης (Δράμα), Άννα Κουστινούδη, Στάθης Κοψαχείλης, Τριαντάφυλλος Κωτόπουλος, Σπύρος Λαζαρίδης, Γιώργος Μαρκόπουλος (Αθήνα), Τζένη Οικονομίδου, Δημήτρης Πέτρου (Δράμα), Νόρα Πυλόρωφ-Προκοπίου, Θοδωρής Ρακόπουλος, Κρίτων Σαλπιγκτής, Σάκης Σερέφας, Θοδωρής Σαρηγκιόλης (΄Εδεσσα), Ζήσης Σαρίκας, Ντον Σκόφιλντ, Βαγγέλης Τασιόπουλος, Καίτη Στεφανάκη, Βασίλης Τσιαμπούσης (Δράμα), Τέλλος Φίλης, Κοσμάς Χαρπαντίδης (Καβάλα), Κώστας Χατζηκυριάκου, Ιγνάτης Χουβαρδάς, Δήμητρα Χριστοδούλου (Αθήνα).

      Τις αναγνώσεις αδημοσίευτων κυρίως λογοτεχνικών κειμένων συμπληρώνουν χορός, μουσική και μεικτές δράσεις: τις τρεις περφόρμανς, που φέτος είναι αφιερωμένες στον Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου, έχουν αναλάβει ο Χάρης Πεχλιβανίδης και οι θεατρικές ομάδες «Ακτίς Αελίου» και «Αrs Moriendi».

       Στα μουσικά μέρη: Κώστας Βόμβολος, Παντελής Θεοχαρίδης, Γιώργος Καζαντζής, Δημήτρης Μαραμής, Γαβριήλ Νικάκος, Γιάννης Τσολακίδης, Νικίας Φονταράς.logotskini2014.jpg

     Τη Λογοτεχνική Σκηνή συντονίζει και διευθύνει ο Γιώργος Κορδομενίδης.

    Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η Λογοτεχνική Σκηνή είναι ένας νέος, φιλόδοξος θεσμός που δημιουργήθηκε το 2012 στο πλαίσιο του «Παρά θίν' αλός», του ανήσυχου φεστιβάλ του Δήμου Καλαμαριάς και προστέθηκε στους ήδη υπάρχοντες άξονες για τη μουσική και τα εικαστικά.

Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα θα διοργανωθεί και ο (νεανικός) ποιητικός διαγωνισμός «Τhess Poetry Slam? 2014» και οι λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν μέσα στο επόμενο διάστημα.

                 Τριάντα και πλέον συγγραφείς, από διάφορες πόλεις συμμετέχουν στη φετινή