Πόσοι αναγνώστες επισκέφτηκαν το blog μας ;


τα σχόλιά μας για το Νόμο περί τέκνων...

Μια ζωή by the book, η ζωή μιας δικαστικού, μέσα και έξω από το σπίτι.
(Μαρία Σκουντούρογλου)
Πρόκειται για την υπόγεια παγωνιά μιας ζωής αφιερωμένης στο δίκαιο ( Μ.Κοντολέων)
Ο Μακ Γιούαν είναι χειρουργικός, ανατόμος, διεξοδικός γραφιάς !
(Βάντα Γαλαζούδη)
Η μέγιστος φόβος της Φιόνα καταγράφεται από τον συγγραφέα : Η μετατροπή μου σε αντικείμενο γενικευμένου οίκτου θα ήταν μια μορφή κοινωνικού θανάτου.
(Δέσποινα Θεοδοσιάδου)
Το μυθιστόρημα θα μπορούσε άνετα να είναι διπλάσιας έκτασης. Πρόκειται για επιλογή.
(Έφη Βαφειάδη)
Πολύ γουστάρω την διερεύνηση των πτυχών δικαστικών υποθέσεων 
(Αχιλλέας Γερομόσχος)
Η διεξοδική περιγραφή του σκηνικού σε αυτή την περιοχή των ευκατάστατων Λονδρέζων επιτρέπει στον αναγνώστη να τοποθετηθεί ως παρατηρητής με ακρίβεια, διακρίνοντας και τα σημάδια μιας επερχόμενης παρακμής ( λιθογραφία πιθανότατα πλαστή, τζάκι που έχει χρόνια να λειτουργήσει )
(Βάντα Γαλαζούδη)
Με εντυπωσιάζει όταν άνδρας μπαίνει στα παπούτσια γυναίκας. Παρ' όλα αυτά, η Βρετανίδα δικαστικός Φιόνα Μέϊ δεν είναι η ηρωϊδα που θα με παρέσυρε σε ταύτηση .
(Έφη Βαφειάδη)
Είναι τόσο διαφορετικοί οι κώδικες συμπεριφοράς των Αγγλοσαξόνων, γι αυτό δεν τους αναγνωρίζουμε ως οικείους αυτούς τους χαρακτήρες.
(Μαρία Σειρηνοπούλου)
Το μυθιστόρημα είναι τόσο "πυκνό" , δε σταματά στιγμή να μας απευθύνει ερωτήματα.
(Δέσποινα Θεοδοσιάδου)
Να πως λειτουργούν τα δόγματα ... εκχωρείς την ελευθερία σου αλλά και την ευθύνη των επιλογών σου, πρόκειται για μια "βολική" οικειοθελή υποταγή. Ό,τι συνέβη, ήταν θέλημα θεού.. αλλά η σωτηρία του παιδιού μας, επιβλήθηκε έξωθεν, από ένα δικαστήριο. Εμείς δεν μπορούσαμε να έχουμε καμία εμπλοκή !
(Θανάσης Τσίρος)
Ένας δικαστής δεν είναι κοινός θνητός... είναι και λιγάκι Θεός.
(Βάντα Γαλαζούδη)
Ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι οι γονείς θα πανηγυρίσουν την απόφαση του δικαστηρίου.
(Μαρία Σκουντούρογλου)
Από την ώρα που το παιδί σήκωσε τα πόδια από το δόγμα, έψαξε να πατήσει σε κάποιο στέρεο έδαφος και απορρίφθηκε από την δικαστικό ως ερωμένη, πάτησε σε ό,τι μπόρεσε να βρεί σωτήριο, άφησε την τύχη του στα χέρια του Ιεχωβά... διαπράττοντας το έσχατο.
(Περικλής Μηλώσης)
Κάνοντας μια αναφορά στις τέσσερις θρησκείες μέσω των δικογραφιών ο Μακ Γιούαν αποφεύγει να χαρακτηριστεί ως ένας κατήγορος των μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι ο μόνος λόγος που τοποθετούνται προσεχτικά οι μικρές εκείνες υποθέσεις με τον Εβραίο τον Άραβα και τον Λουθηρανό στο ξεκίνημα του μυθιστορήματος.
(Έφη Βαφειάδη)
Δε χρειάζομαι υπερβολικό πάθος, ένταση λέξεων, η υποδόρροια γραφή των φτασμένων λογοτεχνών σαν τον Μακ Γιούαν, εμένα με καλύπτει.
(Θανάσης Τσίρος)
Όταν ο σύζυγος αποφασίζει να προβεί σε εκμυστηρεύσεις, η σύζυγος-δικαστικός τον διακόπτει ! Δε θέλει να ακούσει τίποτε που στο μέλλον δεν θα επιδιορθώνεται...
(Αχιλλέας Γερομόσχος)
Η ψυχραιμία με την οποία η σύζυγος αντιμετωπίζει την κρίση του συζύγου... μια ψυχραιμία κερδισμένη στα 59 έτη επιβίωσης και τα 25 γάμου.  Αυτό δεν σημαίνει ότι κοιμάται τα βράδια...
(Βάντα Γαλαζούδη)
Ο πανόπτης περιγράφει, ο άνθρωπος, ο ήρωας, ο αναγνώστης, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τα πάντα.
(Θανάσης Τσίρος)
Πόσα μπορούν να ξεκινήσουν από μια ανεπιτυχή διαίρεση ωαρίων...
(Δέσποινα Θεοδοσιάδου)
Κατ' εμέ επέρχεται κάθαρση όταν ο αναγνώστης αναγνωρίζει στην έκβαση μια κατά κάποιο τρόπο επικράτηση του δικαίου. Μένει σε εσάς να διαγνώσετε εαν διαπράχθηκε ύβρις.
(Θανάσης Τσίρος)
Η κορυφαία συναισθηματικά στιγμή του βιβλίου είναι το τραγούδι του παιδιού με την δικαστικό στο δωμάτιο του νοσοκομείου.
(Έφη Βαφειάδη)
Η τεχνική του λογοτέχνη φαίνεται στον τρόπο που το "προσωπικό" εμπλέκεται με το "κοινωνικό"
(Θανάσης Τσίρος)
Είναι εξαιρετικά τραγικό για τη δικαστικό, οι υποθέσεις που συνήθισε να παρακολουθεί από έδρας ( διαζύγια) να πάσουν τώρα στα ίδια της τα πόδια... ( διάσταση )
(Βάντα Γαλαζούδη)
Οι Αγγλοσάξωνες λογοτέχνες, ο Τζούλιαν Μπάρνς, ο Τζόναθαν Κόου, ο Μακ Γιούαν, ο Μάρτιν Έϊμις και τόσοι ακόμη αυτής της γεννιάς, παρά τις μοντέρνες τους τεχνικές έχουν παραμείνει πιστοί στην καθημερινότητα της ζωής και κοντά στον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Αυτό τους κάνει να ξεχωρίζουν από την Αμερικάνικη λογοτεχνική σκηνή.
(Περικλής Μηλώσης)